Dywersyfikacja jednym zleceniem: ETF-y i fundusze
Jeśli zależy Ci na natychmiastowej dywersyfikacji zamiast wybierania pojedynczych spółek, fundusze i ETF-y mogą być idealnym rozwiązaniem. Łącząc dziesiątki, a nawet setki aktywów w jednym instrumencie, pozwalają one rozłożyć ryzyko i zbudować dobrze zdywersyfikowany portfel za pomocą tylko jednej transakcji.
SPIS TREŚCI:
- Czym jest fundusz ETF (Exchange-Traded Fund)
- Czym są fundusze inwestycyjne
- Fundusze inwestycyjne a ETF-y
- Aktywa w zarządzaniu (AUM)
- Wskaźnik kosztów (Expense Ratio)
Czym jest fundusz ETF (Exchange-Traded Fund)
ETF to zbiór papierów wartościowych notowanych na giełdzie w taki sam sposób jak akcje. ETF-y zazwyczaj charakteryzują się niskimi wskaźnikami kosztów oraz niższymi prowizjami maklerskimi niż zakup akcji oddzielnie. W przeciwieństwie do funduszy inwestycyjnych, które są przedmiotem obrotu tylko raz dziennie po zamknięciu rynku, ETF-y można kupować i sprzedawać w godzinach sesji giełdowej.
ETF-y są tworzone w celu śledzenia szerokiej gamy aktywów, w tym surowców, indeksów rynkowych, kryptowalut, a nawet określonych strategii inwestycyjnych.
ETF-y zarządzane pasywnie zazwyczaj odwzorowują indeksy. ETF-y zarządzane aktywnie nie śledzą konkretnego indeksu. Zamiast tego zarządzający portfelem wybierają i dostosowują skład funduszu na podstawie analiz inwestycyjnych oraz prognoz rynkowych. Z tego powodu pobierają wyższe opłaty.
Jeśli szukasz wysokiej jakości akcji z myślą o długoterminowym wzroście, ETF-y dywidendowe są dobrym wyborem. Fundusze te wypłacają dywidendy pochodzące z akcji znajdujących się w ich portfelu
ETF-y zazwyczaj nie wymagają minimalnej kwoty początkowej inwestycji. Wystarczy posiadać środki na zakup choćby jednej jednostki, chociaż niektórzy brokerzy umożliwiają zakup ułamkowych części jednostek. Ponieważ ETF-y są przedmiotem obrotu jak akcje, minimalna kwota inwestycji zależy od ceny jednostki ETF oraz zasad obowiązujących u Twojego brokera.
W Stanach Zjednoczonych ETF-y podlegają regulacjom i muszą być zarejestrowane w SEC.
Tworzenie i umarzanie jednostek ETF
Ponieważ ETF-y są przedmiotem obrotu podobnie jak akcje, ich ceny zmieniają się w ciągu dnia sesyjnego. Cena rynkowa ETF-u może wzrosnąć powyżej jego wartości aktywów netto (NAV) w wyniku dużego popytu lub spaść poniżej NAV podczas wyprzedaży. Aby utrzymać cenę ETF-u na poziomie zbliżonym do jego NAV, stosowany jest mechanizm tworzenia i umarzania jednostek.
Proces tworzenia i umarzania odbywa się na rynku pierwotnym pomiędzy emitentem ETF-u a autoryzowanymi uczestnikami rynku (Authorized Participants – AP), którymi są zazwyczaj duże instytucje finansowe.
Proces tworzenia jednostek
Gdy popyt na ETF rośnie i jego jednostki zaczynają być notowane powyżej wartości NAV, autoryzowany uczestnik (AP) tworzy koszyk papierów wartościowych odwzorowujących aktywa śledzone przez ETF i przekazuje go emitentowi. W zamian emitent przekazuje AP duży pakiet jednostek ETF, zwany jednostką kreacji (creation unit). Następnie AP sprzedaje poszczególne jednostki ETF na giełdzie, zwiększając ich podaż i pomagając przywrócić cenę rynkową ETF-u do poziomu zbliżonego do NAV.
Proces umarzania jednostek
Gdy występuje nadpodaż jednostek ETF i są one notowane z dyskontem względem NAV, autoryzowany uczestnik (AP) kupuje jednostki ETF na rynku wtórnym i zwraca je emitentowi. W zamian emitent przekazuje AP papiery wartościowe znajdujące się w portfelu ETF-u (koszyk umorzeniowy), które mogą zostać sprzedane na rynku. Ponieważ umorzone jednostki ETF zostają wycofane z obrotu, ich podaż maleje, a cena ponownie zbliża się do NAV.
Mechanizm ten pomaga utrzymać ETF-y jako instrumenty o niskich kosztach, wysokiej przejrzystości i korzystnej efektywności podatkowej.
Czym są fundusze inwestycyjne
Fundusz inwestycyjny to fundusz, który gromadzi środki od wielu inwestorów i inwestuje je w zdywersyfikowany portfel papierów wartościowych, takich jak akcje, obligacje czy instrumenty rynku pieniężnego. Zarządzający funduszem analizuje możliwości inwestycyjne i podejmuje decyzje inwestycyjne w imieniu inwestorów. Wraz ze wzrostem lub spadkiem wartości aktywów bazowych inwestorzy proporcjonalnie uczestniczą w zyskach lub stratach.
Zamiast kupować pojedyncze akcje lub obligacje, możesz nabyć jednostki funduszu i tym samym stać się współwłaścicielem wszystkich jego aktywów. Cena jednostki funduszu inwestycyjnego, określana jako wartość aktywów netto (NAV), jest obliczana poprzez podzielenie łącznej wartości aktywów funduszu przez liczbę jednostek pozostających w obrocie.
Podobnie jak ETF-y, fundusze inwestycyjne rozdzielają swoje aktywa pomiędzy różne sektory, branże i spółki zgodnie ze swoją strategią. Inwestowanie w pojedynczą akcję lub obligację może wiązać się z wysokim ryzykiem, natomiast fundusz inwestycyjny ogranicza je dzięki dywersyfikacji.
Fundusze inwestycyjne można ogólnie podzielić na fundusze akcyjne, obligacyjne, rynku pieniężnego, indeksowe, zrównoważone oraz fundusze z datą docelową. Każdy z tych rodzajów charakteryzuje się innym poziomem ryzyka i potencjalnych zysków, odpowiadając określonym celom inwestycyjnym.
Wiele funduszy inwestycyjnych przeznaczonych dla inwestorów indywidualnych wymaga minimalnej początkowej inwestycji, która zazwyczaj wynosi od 500 do 5 000 USD. Instytucjonalne klasy jednostek oraz fundusze hedgingowe często wymagają znacznie wyższych minimalnych kwot, rozpoczynających się od 100 000 USD lub więcej.
Fundusze inwestycyjne a ETF-y
Choć zarówno fundusze inwestycyjne, jak i ETF-y są funduszami inwestycyjnymi, które gromadzą środki wielu inwestorów w celu inwestowania w koszyk aktywów, istnieją między nimi pewne różnice.
Aktywa w zarządzaniu (AUM)
Aktywa w zarządzaniu (Assets Under Management, AUM) to powszechnie stosowany w branży inwestycyjnej wskaźnik określający łączną wartość rynkową aktywów zarządzanych przez fundusz inwestycyjny lub ETF. Oznacza on całkowitą kwotę środków zainwestowanych w fundusz.
AUM oblicza się poprzez zsumowanie bieżącej wartości rynkowej wszystkich aktywów znajdujących się w portfelu. Przykładowo, jeśli fundusz posiada akcje Nvidii o wartości 7 mln USD, obligacje skarbowe o wartości 5 mln USD oraz 2 mln USD w gotówce, jego AUM wynosi 14 mln USD.
AUM obejmuje cały kapitał, który zarządzający funduszem może inwestować w imieniu klientów. Na przykład, jeśli zainwestujesz 30 000 USD w fundusz inwestycyjny, kwota ta stanie się częścią całkowitych aktywów funduszu w zarządzaniu. Zarządzający może inwestować te środki zgodnie z celami funduszu, bez konieczności uzyskiwania Twojej zgody na każdą transakcję.
Wartość AUM jest często śledzona w czasie w celu oceny wzrostu funduszu i często porównywana z AUM funduszy konkurencyjnych. Wyższa wartość AUM jest oznaką stabilności, płynności i zaufania inwestorów.
AUM funduszu zazwyczaj rośnie dzięki zyskom z inwestycji, wzrostowi wartości aktywów, reinwestowanym dywidendom oraz nowym wpłatom inwestorów. I odwrotnie, straty rynkowe oraz wypłaty środków przez inwestorów powodują spadek AUM.
Wskaźnik kosztów
Wskaźnik kosztów (Expense Ratio) określa roczny koszt posiadania jednostek funduszu inwestycyjnego lub ETF-u. Wyrażany jest jako procent średniej wartości aktywów netto funduszu i obliczany poprzez podzielenie rocznych kosztów operacyjnych funduszu przez wartość jego aktywów.
Koszty operacyjne funduszu obejmują opłaty za zarządzanie, przechowywanie aktywów (custody), księgowość, audyt, obsługę prawną, administrację oraz inne koszty operacyjne. Wskaźnik kosztów nie obejmuje prowizji maklerskich, kosztów transakcyjnych ani innych opłat, które możesz ponieść przy kupnie lub sprzedaży jednostek funduszu.
Przykładowo, jeśli zainwestujesz 10 000 USD w ETF o wskaźniku kosztów wynoszącym 0,04%, roczne koszty funduszu wyniosą 4 USD.
Wraz ze wzrostem wartości Twojej inwestycji rośnie również kwota ponoszonych kosztów — dlatego wskaźnik kosztów funduszu może z biegiem czasu mieć istotny wpływ na osiągane stopy zwrotu.
ETF-y zazwyczaj mają niższe wskaźniki kosztów niż fundusze inwestycyjne. Historycznie mediana wskaźnika kosztów wynosiła około 0,56% dla ETF-ów, w porównaniu z 0,90% dla funduszy inwestycyjnych. Skaner ETF-ów może pomóc Ci porównywać i filtrować fundusze na podstawie ich wskaźników kosztów.
Podsumowanie
ETF-y i fundusze inwestycyjne to po prostu sposoby na połączenie wielu różnych aktywów w jeden instrument. Zamiast kupować pojedyncze akcje jedna po drugiej, instrumenty te umożliwiają uzyskanie ekspozycji na szeroki wybór spółek lub obligacji w ramach jednej transakcji. Chociaż ETF-ami można handlować na giełdzie przez cały dzień, a tradycyjne fundusze są wyceniane po zamknięciu rynku, oba rozwiązania służą temu samemu podstawowemu celowi: zapewniają wygodny sposób dywersyfikacji portfela i rozproszenia ekspozycji rynkowej.
Przeczytaj również: